Rozliczenie dochodu, podwójne opodatkowanie.

Rozliczenie dochodu z więcej niż jednego kraju, zależy między innymi od tego w jakim kraju pracujemy bądź pracowaliśmy, oraz w którym kraju zamieszkujemy. Najważniejsze jednak jest, to czy z krajem w którym osiągaliśmy dochody, Polska ma podpisaną umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania. Jeśli chodzi o ograniczony obowiązek podatkowy – występuje w kraju w którym osiągamy dochody, co za tym idzie opodatkowany jest tylko dochód osiągnięty w danym kraju. W momencie kiedy mamy nieograniczony obowiązek podatkowy – dotyczy to całości dochodów osiągniętych przez podatnika, nie ma tu znaczenia w którym kraju zostały uzyskane. Występuje w kraju Rezydencji podatnika.

Zasadę Polskiej Rezydencji podatkowej ustala art.3 ustawa 1 o Podatku dochodowym od osób fizycznych i stanowi; Jeżeli osoba fizyczna posiada miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

• posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub,
• przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Aby unikać sytuacji podwójnego opodatkowania Polska podpisała umowy z wieloma krajami. Umowy te określają dwie metody niknięcia podwójnego opodatkowania:

  1. Metoda wyłączenia z progresją.
  2. Metoda proporcjonalnego odliczenia.          

Metoda z wyłączenia z progresją oznacza dla nas, iż w Polsce wyłączamy z podstawy dochód jaki osiągnęliśmy za granicą.  Wysokość jest brana jedynie aby ustalić stawkę podatku od pozostałych dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce. Metodę wyłączenia z progresją przewidują m.in. umowy zawarte z: Albanią, Austrią, Chinami, Chorwacją, Cyprem, Czechami, Danią, Estonią, Finlandią, Francją, Grecją, Indonezją, Irlandią, Japonią, Kanadą, Kuwejtem, Litwą, Łotwą, Niemcami, Norwegią, Portugalią, Republiką Południowej Afryki, Rumunią, Słowacją, Słowenią, Szwecją, Tunezją, Turcją, Ukrainą, Wielką Brytanią i Irlandią Północną oraz Włochami. Przy stosowaniu tej metody mamy obowiązek złożenia rozliczenia rocznego jeśli, osiągnęliśmy dochody w Polsce podlegające opodatkowaniu w skali podatkowej, oraz chcemy złożyć zeznanie wspólnie z małżonkiem albo rozliczyć dochody w sposób jaki rozliczają osoby wychowujące samotnie dzieci.

Metoda Proporcjonalnego odliczenia stosowana jest w miedzy innymi w przypadku krajów: Danii, Finlandii, Holandii, Kazachstanu, Rosji, Stanów Zjednoczonych, Szwecji oraz Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Metoda ta oznacza, że dochód osiągnięty za granicą jest opodatkowany w Polsce, aczkolwiek od należnego podatku jest odliczany podatek zapłacony za granicą. W tym przypadku kwota odliczenia nie może być wyższa niż kwota podatku, w skrócie podatnik nie korzysta z tego, że pracując w kraju z wyższymi podatkami niż w Polsce, zredukuje podatek płacony w Polsce.

Aby wykazać dochody z zagranicy, niezbędne jest złożenia Pit-36, oraz załącznik do tego przede wszystkim Pit-ZG i Pit-O. W załączniku Pit-ZG, wykazujemy dochody z tytułu pracy za granicą, oraz podatek zapłacony za granicą, rozliczany w danym zeznaniu. Natomiast w przypadku załącznika Pit-O, wykazujemy ulgę którą stanowi umowa art.27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Załączniki te składamy osobno dla każdego Państwa z którego uzyskaliśmy dochód.